امّا قسمت اوّل كه به خود نسبت دادهاست مثل گفتگو در ايمان است ، كه مىگويد : ( وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ - 7 / حجرات ) و نيز در بارهء كفر مىگويد : ( زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ - 4 / نمل ) و ( زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ - 108 / انعام ) قسمت دوّم - يعنى منسوب بودن به شيطان آيه : ( إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ - 48 / انفال ) و ( لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ - 39 / حجر ) كه در اين آيه مفعول ذكر شده است زيرا معنى آن فهميده مىشود ( اشاره به مواردى است كه در نظر انسان جاذب و زيباست و همين جذّابيت و كشش آدمى را از حقايق دور مىكند ) ( زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ - 14 / آل عمران ) و ( زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ - 3 / توبه ) . و ( زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا - 212 / بقره ) و ( زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ - 137 / انعام ) تقديرش اين است كه شركائشان كشتن اولادشان را بر ايشان آراسته و نكو شمرده است . در آيات : ( زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ - 12 / فصّلت ) و ( إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ - 6 / صافات ) . و در آيه : ( وَ زَيَّنَّاها لِلنَّاظِرِينَ - 16 / حجر ) اشاره به ستارگان آسمان است كه با ديده و چشم درك مىشوند و آنها را عموم مردم از خاص و عام مىشناسند و مىفهمند و همچنين اشاره به زينت معقول و خردپسندى است كه ويژهء شناسايى و معرفت خاصّان است و همان احكام سير و گردش حركت ستارگان است . زينت دادن خداى براى اشياء و پديده‌هاى عالم گاهى ابداع و آفرينش بى سابقه آنها از نظر آراسته بودنشان است و همچنين با ايجاد و موجوديت دادن به آنها ( يعنى در اين كه به همان حالت كه هستند آراسته‌اند و زيبا و هم در اينكه آفرينش آنها خود از ارزشمندى و آراستگى براى آنهاست ) . و تزيين دادن مردم به چيزى ، عبارت از زر اندود كردن و نقش و نگار نمودن يا با زبان و سخن كه همان مدح و ستايش چيزى با چيزهايى است كه يادش مىكنند تا از آنچه كه هست برتر شود و رفعت يابد .